موج پیش‌بینی سقوط بورس در برابر واقعیت بازار/ ریزش قریب‌الوقوع بازار سهام در راه است؟
به گزارش ایران ماین، راجع به انگیزه‌های سیاسی احتمالی این فضاسازی‌ها نمی‌توان بدون شواهد مستقل داوری کرد، ولی داده‌های معاملاتی را می‌توان در برابر این پیش‌بینی‌ها قرار داد.
همشهری نوشت: در آخرین روز معاملاتی هفته گذشته، چهارشنبه ۱۵ مهر، طبق آمار ارائه‌شده، ۴ هزار و ۴۲۹ میلیارد تومان نقدینگی وارد بازار سهام شد. از ابتدای سال نیز ده‌ها هزار میلیارد تومان پول تازه به این بازار وارد شده است. نرخ صف‌های خرید به ۱۱ هزار میلیارد تومان رسید، درحالی‌که نرخ صف‌های فروش تنها ۱۱۴ میلیارد تومان بود. به این ترتیب، نرخ صف‌های خرید حدود ۹۶ برابر صف‌های فروش بود؛ نشانه‌ای از برتری تقاضا در مقطع مورد بررسی.
شاخص قدرت خرید نیز در محدوده ۲ قرار دارد. به زبان ساده، یعنی سرانه خرید سرمایه‌گذاران حقیقی تقریباً دو برابر سرانه فروش آنهاست. نزدیک بودن میانگین ۳۰روزه این شاخص به همین لایه، اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا نشان می‌دهد قدرت خریداران صرفاً به یک روز معاملاتی محدود نبوده است.
از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون، شاخص کل بورس ۱۲۵ درصد توسعه کرده، ولی نرخ دلاری بازار همچنان در محدوده ۱۰۲ میلیارد دلار قرار دارد. علت اصلی این تفاوت را باید در بالا رفتن نرخ دلار جست‌وجو کرد. با توسعه نرخ ارز، بالا رفتن ریالی نرخ سهام لزوماً به همان میزان به بالا رفتن نرخ دلاری کمپانی‌ها منجر نمی‌شود. این فاصله می‌تواند مبنایی برای بررسی دوباره ارزندگی سهام باشد، هرچند به‌تنهایی ارزانی بازار یا تضمین ادامه توسعه را اثبات نمی‌کند.
در کنار گردش پول، هفت موتور بنیادی نیز می‌توانند از بازار پشتیبانی کنند. ارزندگی نسبی سهام پس از دوره رکود، توسعه درآمد ریالی کمپانی‌های صادرات‌محور، ورود نقدینگی انباشته، بالا رفتن نرخ جایگزینی دارایی‌ها در اثر تورم، ورود سنگین نقدینگی از سوی مردم به بورس، سیاست‌های دولت برای ارتقا بازار سرمایه و فاصله نرخ سود بانکی با تورم.
مجموع این عوامل به معنای مصونیت بورس از افت نرخ نیست. بااین‌حال، در شرایطی که تقاضا و گردش پول از بازار پشتیبانی می‌کنند، پیش‌بینی سقوط فراگیر و قریب‌الوقوع نیز بدون شواهدی مانند خروج مستمر پول، غلبه عرضه و تضعیف سودآوری کمپانی‌ها، تحلیل کاملی به شمار نمی‌رود. اصلاح مقطعی نرخ‌ها با سقوط فراگیر بازار تفاوت دارد.
